Bezoek 5 december Jeannet Botter

december 8th, 2009

Zaterdagochtend, 5 december ben ik bij Annet op bezoek geweest. Ik was er weer lekker op tijd, rond half 11. Ze zat al netjes aangekleed en goed verzorgd in haar stoel in de woonkamer. Er werd Sinterklaas gevierd en de bewoners die alles nog meekrijgen werden naar een gemeenschapsruimte gebracht. Annet bleef samen met een paar andere dames in de woonkamer achter. Lekker rustig! Ze sliep en net als wat Michelle al schreef, maakte ze een fitte indruk. Haar ademhaling was rustig en ze hoefde niet te hoesten. Dit is wel eens heel anders geweest!
Ze droeg zaterdag 3 spalken, om beide voeten en om haar linkerhand. Haar rechterhand heb ik kunnen masseren en op de voeten een beetje bovenop. Wel punten waar ze op reageerde met het opendoen van haar ogen en af en toe een beetje ‘mopperen’.
Ik hoop dat ze de volgende keer als ik kom nog in bed ligt, dat is net wat makkelijker, zonder spalken enzo. Haar kamer ziet er lekker fris uit nu met de geschilderde muren.
Tot snel!
Jeannet Botter

Bezoek 28 november Michelle

november 29th, 2009

Ik ben samen met Henri en Diana bij Annet op bezoek geweest. De laatste paar weken is ze stabiel. Ik bedoel hiermee dat ze bijna altijd ‘wakker’ is als we op bezoek zijn. We hebben ook sterk de indruk dat ze ons goed in de gaten houdt en luistert naar wat we zeggen. Deze indruk krijgen we doordat ze met haar gezicht bepaalde emoties toont als we over onderwerpen praten die haar raken. Ze knijpt ookregelmatig in mijn hand. Zelfs als ik er om vraag knijpt ze regelmatig in mijn hand. Verder zag ze er gezond uit en ze lag er ‘fit’ bij (dus niet hoesten e.d.).
De kamer van Annet is geschilderd en we kunnen nou beginnen met het inrichten van de kamer. We zullen proberen om er zoveel mogelijk ’thuis’ te creëeren voor haar.

Bezoek Annet zaterdag 24 oktober. Jeannet Botter

november 2nd, 2009

Ik was tegen half 11 bij Annet en ze lag heel vast te slapen. Op het noemen van haar naam en even schudden aan haar schouder reageerde ze niet. Toen ik een stevige prikkel gaf tijdens de massage op haar rechtervoet werd ze wakker. Nadien bleef ze ook wakker. Als ik er zo ’s ochtends ben geef ik haar wat meer een stimulerende massage. Wat steviger en met hier en daar wat meer prikkels. Ze reageert daar goed op: trekt wat met haar benen en armen als het iets te stevig is en dommelt wat weg tijdens de ontspanningsgrepen. Toen ik zei dat ik weer weg ging reageerde ze met wat gemurmel. Dat had ze de hele tijd niet gedaan. Wel was ze wat hoesterig, maar ze zag er goed uit, niet bleek of zo.
Wat heerlijk dat ze nu een eigen kamer heeft, het geeft toch een gevoel van wat meer privacy. Lekker muziekje aan, veel fijner zo!
tot de volgende keer maar weer…!

Bezoek Fimmy en Michelle, 25 september

september 26th, 2009

Ik (Michelle) schrijf dit bericht omdat Fimmy en ik met een heel goed gevoel weer naar huis reden nadat we bij Annet op bezoek waren geweest.
Toen we binnenkwamen lag Annet op bed. Het was voor ons de eerste keer dat we haar nieuwe kamer zagen.  Ik ben blij dat ze nou een eenpersoonskamer heeft omdat ik nou meer privacy gevoel heb en we kunnen nou de kamer ook gaan inrichtingen met persoonlijke dingen van haar.
Wat we vandaag heel bijzonder vonden was dat Annet in staat was om in mijn hand te knijpen als ik dat vroeg. Ik heb haar gevraagd of ze in mijn hand kon knijpen als ze ‘ja’ wilde zeggen. Ik heb haar toen vragen gesteld waarop ik zeker wist dat ze ja zou zeggen. Ze kneep echt regelamatig in mijn hand als ik haar een vraag stelde. Toen ik tegen haar zei dat alles weer goed zal komen, kneep ze heel hard in mijn hand.  Verder hebben we nog lekker met haar getut, je zag dat ze hier heel erg van genoot. Ze was ook steeds druk bezig met geluiden te maken en soms leek het net alsof ze echt wat zei, maar we konden nog niet een duidelijk woord eruit halen.
Dit alles bij elkaar gaf ons weer moed om hoop te houden!

Verhuizing voltooid!

september 15th, 2009

Ik (Martin) kreeg zojuist een telefoontje vanuit het Leendert Meeshuis dat Annet vandaag verhuisd is naar kamer 121. Op zich zijn er geen bijzonderheden geweest tijdens de verhuizing. Wel willen we iedereen vragen om eventueel zaken mee te nemen waarmee we Annet haar kamer een persoonlijk tinje kunnen geven. Zo zijn bijvoorbeeld foto’s zeer welkom.

Bezoek 12 september

september 14th, 2009

Zaterdag 12 september ben ik ’s ochtends op bezoek geweest bij Annet. Ze lag in bed, de verpleging wilde haar juist gaan wassen, maar hebben daar even mee gewacht zodat ik haar eerst even kon masseren. Zoals elke keer was zichtbaar dat ze het prettig vond. Haar ademhaling werd dieper en haar gezicht ontspande. De vorige keer dat ik bij Annet was, begin augustus, ben ik op een door de weekse dag gegaan. Het was toen veel drukker, meer personeel, meer vrijwilligers, etc. Toen kwam ze net uit bad en ben ik erbij geweest hoe ze Annet vanuit bed in de stoel tilden. Ze hielp heel goed mee met het rechtop houden van haar hoofd toen de verpleegster dat zei. Mooi om te zien!
Volgens de verpleging komt Annet op kamer 121 te liggen, zo’n beetje halverwege de gang. Erg positief!

Andere kamer!

september 11th, 2009

Vandaag kreeg ik (Martin) een telefoontje van het Leenderd Meeshuis dat er een éénpersoons kamer beschikbaar gekomen is voor Annet. Ze zal dan ook eerdaags naar deze kamer verhuisd worden. Met deze verhuizing krijgt ze wat meer ruimte en kunnen we het meer haar eigen kamer van maken. Vraag bij bezoek dus even waar Annet nu ligt, zodat je niet lang hoeft te gaan zoeken.

Berichten

augustus 17th, 2009

Zoals iedereen misschien wel heeft gemerkt plaatsen we al een tijdje minder berichten op de site. Dit komt voornamelijk doordat Annet niet veel bijzondere veranderingen heeft doorgemaakt de laatste tijd. Nog steeds merkt Annet als je op bezoek bent door haar ogen te openen en wat ‘actiever’ te worden. Ook maakt ze af en toe wat geluidjes waarbij je de indruk kan hebben dat ze wat wil zeggen.

Zelf kan ik (Martin) door een zeer drukke studie helaas niet al te vaak bij Annet op bezoek, maar Henri gaat elke woensdag en zaterdag nog op bezoek. Bijna elke dag nadat Henri op bezoek is geweest weet ik wel even een moment te vinden om te vragen hoe het met Annet was. Eigenlijk krijg ik dan bijna altijd het zelfde antwoord. Henri zegt meestal dat het goed gaat met Annet en dat ze veel reageerde op hem, of juist wat minder dan normaal. Stiekem hoop ik elke keer dat ik te horen krijg dat Annet iets bijzonders heeft gedaan, waardoor je kan zeggen dat ze nog steeds vooruit gaat. Hoewel deze hoop ooit nog wel eens waarheid kan worden, heeft er de afgelopen maanden echter geen echte verandering plaats gevonden.

Als we over alle bezoeken van Henri op deze site een stukje zouden schrijven, dan zou het snel erg eentonig worden. Daarom doen we dat dan ook niet. Ook niet alle bezoeken van mijn zusjes, mijzelf of anderen worden hier nog neergezet, aangezien die het ook moeilijk vinden om telkens een “nieuw” verhaal te vertellen.

Natuurlijk blijven we af en toe onze ervaringen van een bezoek aan Annet op deze site plaatsen, alleen zal dit lang niet meer zo regelmatig zijn als in het eerste jaar na Annet haar ongeluk.

Bezoek Sien en Anne 16-08-09

augustus 16th, 2009

Samen met oma Klingenberg en Suus zijn we afgelopen zondagmorgen bij Annet geweest.  Toen we in de huiskamer kwamen deed Annet gelijk haar ogen open. Ook haar mond bewoog een beetje. Eerst hebben we  een poosje bij haar gezeten en hebben haar toen mee naar buiten genomen. We hebben een mooie wandeling door de bossen gemaakt.  Tijdens het rijden deed Annet haar ogen dicht. Maar als we stilstonden gingen de oogleden weer omhoog. Teruggekomen heeft Sien het haar van Annet geknipt. Hierbij kon Suus mooi helpen. Daarna weer terug naar de huiskamer en daar viel ze in een diepe slaap.

Bezoek 29 Juli

augustus 14th, 2009
Dinsdag ben ik [Joke Schutte] bij  Annet geweest en ze lag nog in bed omdat de band van haar rolstoel lek was.Toen ik bij haar zat deed ze gelijk haar rechteroog open en heeft het ook niet weer dicht gedaan.Toen heb ik verteld over onze vakantie op Terschelling leek het net of ze begreep wat ik zei.  Ze werd heel druk en maakte ook geluidjes; ook keek ze me met haar oog recht aan. Na een uur ben ik weer naar huis gegaan.