Levensverhaal

Op de begrafenis hebben de broer en zus van Annet haar levensverhaal verteld. Hieronder staat het verhaal wat ze hebben verteld:

Levensloop Annet

Anne:
In 1961 werd Annet geboren als 3de kind in ons gezin. Ze is een nakomertje want onze ouders waren al op leeftijd.

Hier heeft ze best wel problemen mee gehad. Lange tijd werd ze beschouwd als het kleine zusje en op latere leeftijd had ze altijd het idee dat ze niet voor vol werd aangezien terwijl ze zelf al volwassen was.

Omdat onze ouders haar op oudere leeftijd kregen was er ook een groot leeftijdsverschil tussen hen. In die tijd had je een grotere generatiekloof als tegenwoordig. En omdat Annet zeer uitgesproken ideeen had botste dit ook vaak met haar en onze ouders.

Fimmy:
Haar tienerjeugd was daarom niet altijd even gelukkig. In gesprekken met haar ben ik hier pas later achtergekomen. Eerst begreep ik het niet , want we hadden immers geweldige ouders die alles voor ons over hadden en onvoorwaardelijk van ons hielden. Maar oa van haar heb ik toen geleerd dat elk kind in een gezin andere ervaringen heeft ook al zijn de omstandigheden hetzelfde.

Anne:
Na het halen van haar Atheneumdiploma in 1980 besloot ze om niet verder leren en ging ze het huis uit. Ze vertrok naar Vianen. Terwijl ze daar woonde is ze getrouwd. Later verhuisde ze naar Nieuw Balinge en naar Nijeveen. In die tijd zijn haar 3 kinderen Martin, Michelle en Madelon geboren.

Maar helaas liep haar huwelijk stuk en brak er weer een hele moeilijke tijd aan. Ze stond er alleen voor met 3 kleine kinderen. En dan ineens staan haar ouders voor haar klaar. Menigmaal, als Annet moest werken kwamen oppassen.

Fimmy:
Als ik nu terugkijk op die periode, zie ik een hele dappere vrouw. Ze moest de eindjes aan elkaar knopen. en 3 kinderen opvoeden. Ik kan zeggen, dat is haar goed gelukt. Ik heb haar nooit horen klagen. Nee ze kon zelfs blij zijn voor iemand als die iets nieuws of moois had. Terwijl ze het zelf niet had.

Wat ze overnam van onze ouders, was de liefde voor Terschelling. Menigmaal ging ze met haar kinderen of een vriendin op vakantie naar dit prachtige eiland.

Anne:
Dan overkomt haar iets geweldigs: ze ontmoet Henri. Deze ontmoeting groeit uit tot een fantastische relatie. Van de kinderen heb ik begrepen dat ze hartstikke gek op elkaar waren.

Na een aantal jaren zijn Henri en Annet gaan samenwonen samen met de 3 kinderen. Henri heeft de kinderen geaccepteerd en mee opgevoed als waren het zijn eigen.

Hierdoor kon Annet zich gaan ontplooien. Eerst heeft ze de studie activiteitenbegeleiding gedaan. Maar er zat meer in en toen is ze de SPH gaan doen. Dit heeft wel wat zweet en tranen gekost, want naast haar studie had ze nog haar gezin en een baan.

In die tijd vertelde ze dat het haar wens was om pleegkinderen op te nemen. En als Annet ergens voor wilde gaan dan ging ze er ook voor! En nog voor ze haar diploma gehaald heeft hebben zij en Henri al besloten om Larissa, die ze kende van haar werk als hulpverlener, in het gezin op is te nemen.

Fimmy:
En dan eindelijk een paar maanden voor haar ongeluk behaalt ze haar diploma hetgeen we op haar verjaardag gevierd hebben. Op deze avond heb ik haar ook gezegd dat ik hartstikke trots op haar ben. Nu begint ze haar plannen te smeden om een gezinshuis te starten. Het had ook al een naam: het zou “de Zwerfkei”gaan heten.

Annet en ik hadden lange tijd niet zo’n hele intense band. Als ik dit schrijf bedenk ik: hoezo niet intens. Nee wij belden elkaar niet elke dag en nee wij hadden vaak niet dezelfde ideeen en nee ik was het vaak niet met haar eens. Maar als het er op aan kwam bleek wel dat we zussen waren en onvoorwaardelijk van elkaar hielden. Wij konden allebei, als we dan eens belden, uitgebreid over onze kinderen praten. Daar waren we het over heel veel dingen wel eens. Bij verdriet of vreugde hadden we geen woorden nodig om elkaar te begrijpen.

Als ik Annet nu moet typeren dan zie ik een vrolijke vrouw en een trotse moeder. Een grote steun voor haar man en haar kinderen.

Och we weten zoveel over haar te vertellen b.v. haar inspiratie, stimulatie. Vrije school, PvdA, rust nemen, rechtvaardigheidsgevoel, wilskracht. Maar dat vinden we niet nodig, want een ieder die Annet gekend heeft is op de hoogte van de kwaliteiten die ze bezat.

One Response to “Levensverhaal”

  1. Hanneke Niessink says:

    Groningen, 31 augustus 2011

    Lieve familie,

    Toen ik eind jaren 70 op de middelbare school zat, had ik op het Atheneum een klasgenote die Annet Sinnema heette. Ze was een mooie en lieve meid en ze had lang, donker haar. Ik herinner me haar nog goed. Het was op het Meander College in Zwolle. Ze was 18 jaar oud toen ik haar voor het laatst zag. Ik heb haar na onze schooltijd nooit meer gezien.

    Onlangs vond ik wat spullen uit mijn middelbare schooltijd en in een schrift las ik haar naam. Ik besloot haar te googlen en toen kwam ik deze website tegen met de beschrijving van Annet’s levensloop en verdrietige dood. Ik was erg getroffen door wat ik op deze website las. Ons geboortejaar (1961) is hetzelfde, haar naam is hetzelfde en volgens het levensloopbericht heeft ze ook op het Atheneum gezeten. Kan het zijn dat dit dezelfde Annet Sinnema was die rond 1979 bij mij in de klas zat op het Meander college in Zwolle?

    Met vriendelijke groeten,

    Hanneke Niessink
    Groningen

Leave a Reply