Bezoek Fimmy en Michelle, 25 september

Ik (Michelle) schrijf dit bericht omdat Fimmy en ik met een heel goed gevoel weer naar huis reden nadat we bij Annet op bezoek waren geweest.
Toen we binnenkwamen lag Annet op bed. Het was voor ons de eerste keer dat we haar nieuwe kamer zagen.  Ik ben blij dat ze nou een eenpersoonskamer heeft omdat ik nou meer privacy gevoel heb en we kunnen nou de kamer ook gaan inrichtingen met persoonlijke dingen van haar.
Wat we vandaag heel bijzonder vonden was dat Annet in staat was om in mijn hand te knijpen als ik dat vroeg. Ik heb haar gevraagd of ze in mijn hand kon knijpen als ze ‘ja’ wilde zeggen. Ik heb haar toen vragen gesteld waarop ik zeker wist dat ze ja zou zeggen. Ze kneep echt regelamatig in mijn hand als ik haar een vraag stelde. Toen ik tegen haar zei dat alles weer goed zal komen, kneep ze heel hard in mijn hand.  Verder hebben we nog lekker met haar getut, je zag dat ze hier heel erg van genoot. Ze was ook steeds druk bezig met geluiden te maken en soms leek het net alsof ze echt wat zei, maar we konden nog niet een duidelijk woord eruit halen.
Dit alles bij elkaar gaf ons weer moed om hoop te houden!

2 Responses to “Bezoek Fimmy en Michelle, 25 september”

  1. Dinie Veld says:

    Hallo Michelle,

    Hartstikke fijn dat je op de weblog verteld wat je met Annet hebt meegemaakt toen jullie er waren. Dat geeft echt weer moed om de hoop er in te houden. Annet is een bijzonder mens en was altijd al een doorzetter. Waarschijnlijk moet ze net zoveel geduld hebben als jullie en hard knokken voor een vooruitgang. Ik hoop echt voor haar en voor jullie dat dit de eerste duidelijk signalen zijn dat Annet weet wat je vraagt en met haar hand kan antwoorden. Zou prachtig zijn. Liefs en sterkte,

    Dinie Veld

  2. Jeannet Botter says:

    Bezoek Annet zaterdag 24 oktober.

    Ik was tegen half 11 bij Annet en ze lag heel vast te slapen. Op het noemen van haar naam en even schudden aan haar schouder reageerde ze niet. Toen ik een stevige prikkel gaf tijdens de massage op haar rechtervoet werd ze wakker. Nadien bleef ze ook wakker. Als ik er zo ’s ochtends ben geef ik haar wat meer een stimulerende massage. Wat steviger en met hier en daar wat meer prikkels. Ze reageert daar goed op: trekt wat met haar benen en armen als het iets te stevig is en dommelt wat weg tijdens de ontspanningsgrepen. Toen ik zei dat ik weer weg ging reageerde ze met wat gemurmel. Dat had ze de hele tijd niet gedaan. Wel was ze wat hoesterig, maar ze zag er goed uit, niet bleek of zo.
    Wat heerlijk dat ze nu een eigen kamer heeft, het geeft toch een gevoel van wat meer privacy. Lekker muziekje aan, veel fijner zo!
    tot de volgende keer maar weer…!

Leave a Reply