Archive for april, 2009

bezoek Sien en Anne 27 april

maandag, april 27th, 2009

Vanmorgen om ongeveer  elf uur waren we bij Annet. Ze lag in haar nieuwe stoel met het hoofd voorover. Een verzorgster deed haar hoofd gelijk omhoog en toen we tegen Annet begonnen te praten, ging haar oog gelijk open. Daar waren we heel blij om.  We hebben veel tegen haar gepraat. In het begin had ze nog wel wat last van slijm, maar dat kon ze goed wegslikken. Wel maakte ze wat geluidjes. Op een gegeven moment had ze haar beide ogen los. Een verpleegkundige vertelde mij dat ze nu ongeveer een week de nieuwe medicijnen krijgt.  Met een goed gevoel gingen we weer naar huis.

Gesprek met de arts

woensdag, april 22nd, 2009

Vandaag hadden we een evaluatiegesprek met de arts van Annet. Ik (Michelle) ben daar samen met Henri geweest. De eerst verantwoordelijke verpleegkundige was ook bij het gesprek aanwezig. Wij vonden het een positief gesprek. De arts merkte op dat Annet erg wisselend kan zijn. Dit hebben wij ook al vaak mee gemaakt. We maakten hieruit op dat als Annet moe is en wil slapen, ze dat ook doet. We hebben het toen gehad over de medicatie die ze toegediend krijgt. We dachten dat de arts al een aantal weken terug was begonnen met toedienen van een bepaald medicijn die haar kan helpen om bij bewustzijn te komen. Maar de arts vertelde ons dat hij deze week pas echt begonnen is met het medicijn omdat de medicatie niet vloeibaar te krijgen was in Nederland. In verband met de sondevoeding van Annet, kan het alleen vloeibaar worden toegediend. Nou hebben ze vanuit Duitsland het medicijn laten komen in een vloeibare variant. Dit betekent dus dat ze pas sinds enkele dagen zijn begonnen met het toedienen van het medicijn en het dus nog alle kanten op kan gaan.
De arts benadrukte ook nog dat in het jaar na het ongeluk er spontaan herstel kan optreden. We houden er natuurlijk rekening mee dat Annet nooit meer de oude kan worden, maar toch blijven we hopen op nog meer herstel dan tot nu toe is ingetreden. 
De verpleegster vertelde dat Annet nou 5x een therapiebad heeft gehad. Hierop heeft ze steeds goed gereageerd. De therapeut dacht zelfs een aantal keer contact gehad te hebben met Annet. Dit klinkt ook erg positief!
Verder krijgt ze waarschijnlijk nog spalken aangemeten voor haar voeten en voor haar arm.  

Voordat we het gesprek met de arts hadden gingen we eerst even bij Annet kijken. Ze zat met haar oog open en ze keek heel helder uit haar oog! We waren zo blij om haar zo te zien en vooral dat ze wat geluiden begon te maken toen we tegen haar praatten. Toen we na het gesprek bij haar kwamen zag ze er nog net zo goed uit. Na een tijdje bij haar gezeten te hebben begon ze weer wat te bewegen met haar mond en geluidjes te maken. Volgens mij doet ze ontzettend haar best dan om wat te zeggen, maar lukt het haar nog niet.  

We zijn ontzettend tevreden over vandaag, het was een positieve dag!

Bezoek afgelopen zaterdag

woensdag, april 22nd, 2009

Afgelopen Zaterdag zijn Guus en ik (Solvegs) bij Annet op bezoek geweest.
Ze hadden Annet met haar stoel in het zonnetje gezet en lag heerlijk te slapen.
Heb voorzichtig geprobeerd haar wakker te maken maar dat is niet gelukt. Hoewel ze haar oog opendeed maar gelijk weer verder ging met slapen.
Zelf had ik het gevoel dat ze het heerlijk vond om in het zonnetje te zitten.
Dat er geen herkenning kwam is te begrijpen. Zo vaak heeft ze ons niet gezien.
Wij wensen Annet en de familie veel sterkte toe enmet de hartelijke groeten
Guus en Solvegs

Bezoek tweede paasdag

woensdag, april 15th, 2009

Maandag ben ik (Michelle) met Martin op bezoek geweest. Ze zat in de huiskamer, in een voor ons nog een nieuwe stoel. We wisten niet dat ze een nieuwe stoel zou krijgen. Ze zit veel beter in deze stoel waardoor haar hoofd ook beter ondersteunt kan worden.
Ze had gelijk haar oog open en leek contact met ons te zoeken. Ze had nog wel erg veel last van slijm in haar keel en dat kon ze moeilijk wegkrijgen. De verpleegster vertelde dat het geen long- of keelontsteking is maar dat ze haar wel erg goed in de gaten hielden omdat ze er toch niet helemaal gerust op waren omdat Annet zo kwetsbaar is.  
Toen ik iets persoonlijks aan Annet vertelde, begon ze een paar keer geluid te maken. Het leek net dat ze antwoord wilde geven op wat ik haar vertelde.
Later werd ze in bed gelegd en toen we nog even bij haar gingen kijken was ze zichtbaar benauwd en moe. Na een tijdje hoestte ze heftig waardoor het slijm wat minder werd.

Toen we terug reden naar huis toe, zagen we bij Amersfoort dat op de andere baan een heel ernstig ongeluk was gebeurt. Er stond ongeveer 20km file door het ongeluk. Waarschijnlijk is het ongeluk net achter ons gebeurt toen we heenreden. Martin en ik waren allebei onder de indruk om zo’n ongeluk te zien, omdat het weer veel herinneringen opriep.

Bezoek 11 April

zondag, april 12th, 2009

Gisteren ben ik(Madelon) samen met Henri en Diana naar Annet geweest. Toen we binnen kwamen lag ze te slapen en werd ze langzamerhand wakker. Ze had veel slijm in haar mond en moest regelmatig hoesten. Je kon nog wel horen dat ze vol zat. Voor de rest was ze best goed bij en leek het alsof ze veel dingen mee kreeg. Als je haar iets in haar handen gaf, bijvoorbeeld een stoffen kip, merkte je dat ze er wel wat mee deed. Haar handen bewogen steeds, net alsof ze aan het voelen was wat er in haar hand zat. Verder vond ik haar er goed uit zien!

Bezoek 4 april

zaterdag, april 4th, 2009

Vanmorgen ben ik (Jeannett Botter) bij Annet geweest. Mijn eerste bezoek aan haar sinds ze in Bilthoven is. Toen ik kwam, lag ze nog heerlijk te slapen en waren Anne en Sien juist voor mij aan gearriveerd. De verpleegsters kwamen al snel om haar te verzorgen. Ondertussen even gewacht in de huiskamer. Wat een heerlijke sfeer hangt er in dit gebouw. De aandacht van de verzorging, de vrijwilligers, de rust, het uitzicht, de prachtige pauw die zijn veren trots showde… Annet zit hier, naar mijn idee, helemaal op haar plek.

Toen Annet aangekleed was werd ze naar de huiskamer gebracht. Ze was redelijk helder. Ze ligt hier lekkerder in de stoel dan in Zuidhorn. Haar hoofd wordt beter ondersteund en dat lijkt al zo anders!

Annet’s voeten waren veel meer ontspannen dan dat ik ze na het ongeluk heb gezien. Ze neigen nog steeds naar binnen, maar een deel van de spierspanning is er, naar mijn idee, uit. Ze reageerde op wat pijnlijke plekjes door haar been wat weg te trekken. In haar gezicht ontspande ze helemaal. Afwisselend had ze haar ogen wat geopend. Het was weer fijn zo met haar bezig te zijn.

Bezoek maandag 30 maart.

woensdag, april 1st, 2009

Maandagmiddag ben ik, Dinie Veld, bij Annet geweest. Het was voor de eerste keer dat ik Annet in het Leendert Meeshuis opzocht. Er was me de weg gewezen naar haar kamer, maar toen ik daar aan kwam was Annet er niet. Ik ben naar haar op zoek gegaan en vond haar in de huiskamer. Vlak bij het raam en ze lag heerlijk te relaxt. Volgens mij had ze net haar middagslaap gedaan. Ze werd langzaam wakker toen ik tegen haar sprak en deed bij toerbeurt haar ene oog en dan haar andere oog wat open. Ze zocht me met haar ogen en reageerde, ook al kon ze mij denk ik niet echt volgen.

Toen ik haar vertelde dat wij, bestuur en fractie van de PvdA Meppel, en zeker ik, steeds aan haar denken, leek het alsof ze emotioneel werd. Ik had namens al deze mensen een voorjaarbloemetje voor haar meegenomen. Ook dat heb ik verteld en daarna heb ik het op haar kamer gebracht. Toen ik weer bij Annet terugkwam lag ze weer erg rustig. Ook toen ik over haar handen wreef kreeg ik geen reactie. Maar ik ben toch blij dat ik nu weer bij Annet ben geweest.

Annet zag er zo goed verzorgd uit. Haar haar was prachtig, haar gezicht lekker verzorgd, ze lag in een ontspannen houding en het leek voor mij dat ze in het Leendert Meeshuis wel erg op haar plek is. Toen ik bij Annet weg ging was ik best even van mijn stuk af. Maar toch ben ik blij dat ik haar weer heb gezien en ik haar – in tegenstelling tot Zwolle en Zuid-horn – zo ontspannen heb gezien.